Jannekes wereld

Solitaire – Ton van der Lee

30 augustus 2007

“Ik woon onder een boom in een droge rivierbedding. Een kilometer verderop staan de drie gebouwtjes waaruit het plaatsje Solitaire bestaat. Ik mag hier bivakkeren van Peter, de eigenaar van Solitaire en de woestijn eromheen.

Met zijn zwager Moose woont hij al jaren moederziel alleen op dit kruispunt van twee stoffige wegen, midden in de Namib Desert. …….Solitaire is de eerste stop vanuit Walvisbaai, dat 220 kilometer verderop ligt. Er tussenin is niets, helemaal niets. Alleen woestijn. Iedereen moet hier wel tanken. Richting binnenland is de eerstvolgende plaats, twintig huizen groot, nog verder weg. De winkel verkoopt blikjes conserven, bier en sterke drank, zelf geschoten en gedroogd zebravlees, en eigen gebakken brood, de specialiteit van Moose…..”
– Fragment uit Solitaire, een thuis in de Namibische woestijn van Ton van der Lee

Als Ton van der Lee zijn overvolle leven bekijkt constateert hij een groot gevoel van leegte. De filmwereld, netwerken, vrienden en vriendinnen; het lijkt wel of hij alle sociale rituelen al een keer heeft meegemaakt. Hij besluit zijn produktiebedrijf te verkopen en Nederland te verlaten. Zijn vrienden en collega’s reageren geschokt: iedereen droomt ervan om alles achter te laten en weg te gaan, maar niemand doet het echt.

Ton vertrekt naar Afrika en belandt in Solitaire, een miniscule verzameling huizen in de Namibische woestijn. Hier zet hij zijn kamp op, jaagt hij op springbokken om te kunnen eten, en maakt hij urenlange tochten door de woestijn. Hij voelt zich eindelijk thuis. Met Solitaire als thuisbasis reist hij naar de Kalahari woestijn, de heilige heuvels van de Bushmen en de Okavango Delta, en gaat hij op zoek naar het mysterieuze Himba volk. Dan verschijnt er in de Lonely Planet een lovend artikel over het primitieve restaurantje dat van der Lee in Solitaire begonnen is. De toeristen stromen toe. De ondergang van zijn paradijs is onvermijdelijk.

Dit vond ik ervan

Solitaire heb ik gelezen in de aanloop naar onze reis naar Namibië. Ton van der Lee beschrijft op mooie wijze hoe hij zijn leven een heel andere richting in duwt, alles achter zich laat om in Solitaire uit te komen. Hij vertelt over zijn reizen door het land, zijn band met Moose en Peter, de eigenaren van het plaatse Solitaire. Tijdens onze reis zijn we ook door Solitaire gekomen, en natuurlijk gestopt. Er is een heus Café Van der Lee. In de winkel die bij het tankstation hoort, hebben we Moose ontmoet en gesproken. Van hem kregen we nog een apart inlegvel voor in het boek met daarop zijn handtekening en die van Ton van der Lee. Voor Namibië-gangers is Solitaire eigenlijk gewoon ‘verplichte’ kost! Solitaire heeft nu een prominent plekje in ons huis naast andere aandenkens aan deze mooie reis, zoals je op de foto kunt zien.

Boekinfo

Auteur: Ton van der Lee | 1e druk: augustus 2006 | 297 blz. | ISBN 9789044604221

 

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.